ور بود خاری تو هیمه گلخنی

ای برادر تو همان اندیشه ای

ما بقی تو استخوان و ریشه ای

گر گلست اندیشه تو گلشنی

گر گلابی بر سر جیبت زنند

ور تو چون بولی برونت افکنند

طبله ها در پیش عطاران ببین