سپاهی که شاهی ببیند چنوی

تو گویی شدست از جهان بی نیاز

سپاهت بدو بازگردد همه

تو باشی رمه گر نیاری دمه

بدان بخشش و رای و آن ماه روی

تو خوانی که ایدر مرا بنده باش

به خواری به مهر من آگنده باش