شیخ دیده بست و در وی ننگریست

مال ما خوردی مظالم می بری

از چه بود این ظلم دیگر بر سری

تا نماز دیگر آن کودک گریست

شیخ فارغ از جفا و از خلاف

در کشیده روی چون مه در لحاف

با ازل خوش با اجل خوش شادکام