وز برای زاد ره نانی بود

کاندرین زندان دنیا من خوشم

تا که دشمن زادگان را می کشم

هر که او را قوت ایمانی بود

می ستانم گه به مکر و گه به ریو

تا بر آرند از پشیمانی غریو

گه به درویشی کنم تهدیدشان