طبل افلاسم به چرخ سابعه

جو رها کردم کم از اخراج کاه

گفت تا اکنون چه می کردیم پس

هوش تو کو نیست اندر خانه کس

رفت و تو نشنیده ای بد واقعه

گوش تو پر بوده است از طمع خام

پس طمع کر می کند کور ای غلام