تابش عاریتی دیوار یافت

چون وفا آن عشق افزون می کند

کی وفا صورت دگرگون می کند

پرتو خورشید بر دیوار تافت

بر کلوخی دل چه بندی ای سلیم

وا طلب اصلی که تابد او مقیم

ای که تو هم عاشقی بر عقل خویش