ایمن و غافل چو سنگ بی خبر

عالم اندر چشم تو هول و عظیم

ز ابر و رعد و چرخ داری لرز و بیم

وز جهان فکرتی ای کم ز خر

زانک نقشی وز خرد بی بهره ای

آدمی خو نیستی خرکره ای

سایه را تو شخص می بینی ز جهل