آدمی خو نیستی خرکره ای

وز جهان فکرتی ای کم ز خر

ایمن و غافل چو سنگ بی خبر

زانک نقشی وز خرد بی بهره ای

سایه را تو شخص می بینی ز جهل

شخص از آن شد نزد تو بازی و سهل

باش تا روزی که آن فکر و خیال