خاک در چشمش زد و از راه برد

باز در ویران بر جغدان فتاد

او همه نورست از نور رضا

لیک کورش کرد سرهنگ قضا

در میان جغد و ویرانش سپرد

بر سری جغدانش بر سر می زنند

پر و بال نازنینش می کنند