در میان جغد و ویرانش سپرد

او همه نورست از نور رضا

لیک کورش کرد سرهنگ قضا

خاک در چشمش زد و از راه برد

بر سری جغدانش بر سر می زنند

پر و بال نازنینش می کنند

ولوله افتاد در جغدان که ها