فروغ دروغ آورد کاستی

کنون با تو آیم به درگاه او

درخشان کنم تیره گون ماه او

هرانجا که روشن بود راستی

نمایم دلم را بر افراسیاب

درخشان تر از بر سپهر آفتاب

تو دل را بجز شادمانه مدار