هرانجا که روشن بود راستی

بر و بوم و فرزند و گنج و سپاه

کنون با تو آیم به درگاه او

درخشان کنم تیره گون ماه او

فروغ دروغ آورد کاستی

نمایم دلم را بر افراسیاب

درخشان تر از بر سپهر آفتاب