پای درویشان بخستی زار زار

هر دمی آن خاربن افزون شدی

پای خلق از زخم آن پر خون شدی

جامه های خلق بدریدی ز خار

چون بجد حاکم بدو گفت این بکن

گفت آری بر کنم روزیش من

مدتی فردا و فردا وعده داد