چون بجد حاکم بدو گفت این بکن

پای خلق از زخم آن پر خون شدی

جامه های خلق بدریدی ز خار

پای درویشان بخستی زار زار

گفت آری بر کنم روزیش من

مدتی فردا و فردا وعده داد

شد درخت خار او محکم نهاد