پاک کی گردد برون حوض مرد

بی ادب حاضر ز غایب خوشترست

حلقه گرچه کژ بود نی بر درست

ای تن آلوده بگرد حوض گرد

پاک کو از حوض مهجور اوفتاد

او ز پاکی خویش هم دور اوفتاد

پاکی این حوض بی پایان بود