جان باقی یافتی و مرگ شد

همچو کوره عشق را سوزیدنیست

هر که او زین کور باشد کوره نیست

برگ بی برگی ترا چون برگ شد

چون ترا غم شادی افزودن گرفت

روضه جانت گل و سوسن گرفت

آنچ خوف دیگران آن امن تست