روح آنکس کو بهنگام الست

آن نشان پای مرد عابدیست

آن شود شاد از نشان کو دید شاه

چون ندید او را نباشد انتباه

دید رب خویش و شد بی خویش مست

او شناسد بوی می کو می بخورد

چون نخورد او می چه داند بوی کرد