گر تر از اصلست با جانم ستیز

کز دهانش باز بیرون می فتاد

بانگ می زد کای امیر آخر چرا

قصد من کردی تو نادیده جفا

تیغ زن یکبارگی خونم بریز

شوم ساعت که شدم بر تو پدید

ای خنک آن را که روی تو ندید