کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 26

می دوید و باز در رو می فتاد

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 23

    هر زمان می گفت او نفرین نو

    #
  2. 24

    اوش می زد کاندرین صحرا بدو

    #
  3. 25

    زخم دبوس و سوار همچو باد

    #
  4. 26

    می دوید و باز در رو می فتاد

    انتخاب‌شده
  5. 27

    ممتلی و خوابناک و سست بد

    #
  6. 28

    پا و رویش صد هزاران زخم شد

    #
  7. 29

    تا شبانگه می کشید و می گشاد

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 26 از «بخش ۳۹ - رنجانیدن امیری خفته ای را کی مار در دهانش رفته بود» است.