هر زمان می گفتم از درد درون

رب یسر زیر لب می خواندم

از سبب گفتن مرا دستور نی

ترک تو گفتن مرا مقدور نی

اهد قومی انهم لا یعلمون

سجده ها می کرد آن رسته ز رنج

کای سعادت ای مرا اقبال و گنج