اهد قومی انهم لا یعلمون

از سبب گفتن مرا دستور نی

ترک تو گفتن مرا مقدور نی

هر زمان می گفتم از درد درون

سجده ها می کرد آن رسته ز رنج

کای سعادت ای مرا اقبال و گنج

از خدا یابی جزاها ای شریف