از خدا یابی جزاها ای شریف

اهد قومی انهم لا یعلمون

سجده ها می کرد آن رسته ز رنج

کای سعادت ای مرا اقبال و گنج

قوت شکرت ندارد این ضعیف

شکر حق گوید ترا ای پیشوا

آن لب و چانه ندارم و آن نوا