گرچه شهدی جز نبات او مچین

سر نخواهی که رود تو پای باش

در پناه قطب صاحب رای باش

گرچه شاهی خویش فوق او مبین

فکر تو نقش است و فکر اوست جان

نقد تو قلبست و نقد اوست کان

او توی خود را بجو در اوی او