خرس رست از درد چون فریاد کرد

زاریی می کن چو زورت نیست هین

چونک کوری سر مکش از راه بین

تو کم از خرسی نمی نالی ز درد

ای خدا این سنگ دل را موم کن

ناله اش را تو خوش و مرحوم کن