کو ز خون خلق چون سگ بود مست

ناله کافر چو زشتست و شهیق

زان نمی گردد اجابت را رفیق

اخسوا بر زشت آواز آمدست

چونک ناله خرس رحمت کش بود

ناله ات نبود چنین ناخوش بود

دان که با یوسف تو گرگی کرده ای