حاکم آن را بر درد بیرون جهد

زانک نفس آشفته تر گردد از آن

که کنی بندش به سوگند گران

چون اسیری بند بر حاکم نهد

بر سرش کوبد ز خشم آن بند را

می زند بر روی او سوگند را

تو ز اوفوا بالعقودش دست شو