کور می گیری تو در کوچه بگشت

گفت او هم از ضرورت کای اسد

از چو من لاغر شکارت چه رسد

گور می گیرند یارانت به دشت

گور می جویند یارانت بصید

کور می جویی تو در کوچه بکید

آن سگ عالم شکار گور کرد