چون بگیری سخت آن توفیق هوست

تا رهد مار از بلای سنگسار

هیچ نکشد نفس را جز ظل پیر

دامن آن نفس کش را سخت گیر

در تو هر قوت که آید جذب اوست

ما رمیت اذ رمیت راست دان

هر چه کارد جان بود از جان جان