آنچ بردی شرح وا ده مو بمو

هرچه دزدیدست این خاک دژم

از خزانه حق و دریای کرم

شحنه تقدیر گوید راست گو

دزد یعنی خاک گوید هیچ هیچ

شحنه او را در کشد در پیچ پیچ

شحنه گاهش لطف گوید چون شکر