تا میان قهر و لطف آن خفیه ها

شحنه او را در کشد در پیچ پیچ

شحنه گاهش لطف گوید چون شکر

گه بر آویزد کند هر چه بتر

ظاهر آید ز آتش خوف و رجا

آن بهاران لطف شحنه کبریاست

و آن خزان تهدید و تخویف خداست