آن هم از دستان آن نفسست هم

فکرگاهش کند شد عقلش خرف

عمر شد چیزی ندارد چون الف

آنچ می گوید درین اندیشه ام

وآنچ می گوید غفورست و رحیم

نیست آن جز حیله نفس لیم

ای ز غم مرده که دست از نان تهیست