وز دو دیده اشک خونین می فشرد

خانه بی زینهار و جای تنگ

که درو نه روی می ماند نه رنگ

زین نسق اوصاف خانه می شمرد

گفت جوحی با پدر ای ارجمند

والله این را خانه ما می برند

گفت جوحی را پدر ابله مشو