بفرمای بند و تو تندی مکن

برین بد ترا باشد آموزگار

چو باد خرد بر دلت بروزد

از ان پس ورا سربریدن سزد

که تندی پشیمانی آرد به بن

چه بری سری را همی بی گناه

که کاووس و رستم بود کینه خواه