که تندی پشیمانی آرد به بن

چو باد خرد بر دلت بروزد

از ان پس ورا سربریدن سزد

بفرمای بند و تو تندی مکن

چه بری سری را همی بی گناه

که کاووس و رستم بود کینه خواه

پدر شاه و رستمش پروردگار