چون خلاف خوی تو گوید کسی

کو بود اندر درون تریاق زار

سروری چون شد دماغت را ندیم

هر که بشکستت شود خصم قدیم

کینه ها خیزد ترا با او بسی

که مرا از خوی من بر می کند

خویش را بر من چو سرور می کند