کینه ها خیزد ترا با او بسی

سروری چون شد دماغت را ندیم

هر که بشکستت شود خصم قدیم

چون خلاف خوی تو گوید کسی

که مرا از خوی من بر می کند

خویش را بر من چو سرور می کند

چون نباشد خوی بد سرکش درو