شش خورد می دان که اوسط آن بود

ور خورد هر چار دور از اوسط است

او اسیر حرص مانند بط است

هر که او را اشتها ده نان بود

چون مرا پنجاه نان هست اشتها

مر ترا شش گرده هم دستیم نی

تو بده رکعت نماز آیی ملول