نی چنان کافسانه ها بشنیده بود

چون مشبک کرده باشد پوست را

ور ندیدش نه از برون نه از اندرون

از حکایت گیر معنی ای زبون

همچو شین بر نقش آن چفسیده بود

تا همی گفت آن کلیله بی زبان

چون سخن نوشد ز دمنه بی بیان