تا همی گفت آن کلیله بی زبان

از حکایت گیر معنی ای زبون

نی چنان کافسانه ها بشنیده بود

همچو شین بر نقش آن چفسیده بود

چون سخن نوشد ز دمنه بی بیان

ور بدانستند لحن همدگر

فهم آن چون مرد بی نطقی بشر