تا که در ظلمت نمانی تا ابد

مرغ کو بی این سلیمان می رود

عاشق ظلمت چو خفاشی بود

با سلیمان خو کن ای خفاش رد

یک گزی ره که بدان سو می روی

همچو گز قطب مساحت می شوی

وانک لنگ و لوک آن سو می جهی