یک گزی ره که بدان سو می روی

عاشق ظلمت چو خفاشی بود

با سلیمان خو کن ای خفاش رد

تا که در ظلمت نمانی تا ابد

همچو گز قطب مساحت می شوی

وانک لنگ و لوک آن سو می جهی

از همه لنگی و لوکی می رهی