حرص دنیا رفت و چشمش تیز شد

پیش بیمار و سرش منکوس شد

او همی بیند که آن از بهر اوست

چشم دشمن بسته زان و چشم دوست

چشم او روشن گه خون ریز شد

مرغ بی هنگام شد آن چشم او

از نتیجه کبر او و خشم او