چون بتازد دامش افتد در گلو

روی صحرا هست هموار و فراخ

هر قدم دامیست کم ران اوستاخ

آن بز کوهی دود که دام کو

آنک می گفتی که کو اینک ببین

دشت می دیدی نمی دیدی کمین

بی کمین و دام و صیاد ای عیار