چون اسیری بسته اندر کوی تو

پوستین یوسفان بکشافتند

آنچ می کردند یک یک یافتند

کیست آن یوسف دل حق جوی تو

جبرئیلی را بر استن بسته ای

پر و بالش را به صد جا خسته ای

پیش او گوساله بریان آوری