مقصد ما را چراگاه خوشست

رخت را بر گاو عزم انداختند

شادمانان و شتابان سوی ده

که بری خوردیم از ده مژده ده

یار ما آنجا کریم و دلکشست

با هزاران آرزومان خوانده است

بهر ما غرس کرم بنشانده است