با هزاران آرزومان خوانده است

که بری خوردیم از ده مژده ده

مقصد ما را چراگاه خوشست

یار ما آنجا کریم و دلکشست

بهر ما غرس کرم بنشانده است

ما ذخیره ده زمستان دراز

از بر او سوی شهر آریم باز