این نمی بینی که قرب اولیا

عارف بی خویشم و بهلول ده

تو توهم می کنی از قرب حق

که طبق گر دور نبود از طبق

صد کرامت دارد و کار و کیا

آهن از داوود مومی می شود

موم در دستت چو آهن می بود