هین مدو گستاخ در دشت بلا

عدل و انصاف و عبادات و وفا

این بگفتند و قضا می گفت بیست

پیش پاتان دام ناپیدا بسیست

هین مران کورانه اندر کربلا

که ز موی و استخوان هالکان

می نیابد راه پای سالکان