کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 137

که تا زنده ای بر تو نفرین بود

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 134

    نه اورنگ شاهی نه تاج و نه تخت

    #
  2. 135

    به فرزند با کودکی در نهان

    #
  3. 136

    درفشی مکن خویشتن در جهان

    #
  4. 137

    که تا زنده ای بر تو نفرین بود

    انتخاب‌شده
  5. 138

    پس از زندگی دوزخ آیین بود

    #
  6. 139

    اگر شاه روشن کند جان من

    #
  7. 140

    فرستد ورا سوی ایوان من

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 137 از «بخش ۱۲ - چو از سروبن دور گشت آفتاب...» است.