من هم از شرت اگر پس می خزم

کین تو در سینه مرد و زن گرفت

خلق را می خواندی بر عکس شد

از خلافت مردمان را نیست بد

در مکافات تو دیگی می پزم

دل ازین بر کن که بفریبی مرا

یا بجز فی پس روی گردد ترا